fitness-food.pl zdrowa żywność

Fitness Food

Synergy Clinic: Wlewy dożylne z witaminy C

Terapia witaminowa metodą wlewu dożylnego jest ostatnio bardzo modna.  Nie jest to wymysł ostatnich lat,  natomiast do tej pory były to drogie terapie na które nie każdy mógłby sobie pozwolić. Obecnie metody iniekcji dożylnych są dostępne dla szerokiego grona pacjentów z objawami i chorobami o szerokiej etiologii a także dla osób aktywnych fizycznie zarówno zawodowych jak i amatorów oraz osób z zaburzeniami koncentracji uwagi i osób, które potrzebują wsparcia w pracy umysłowej dla podniesienia jej wydajności.

Iniekcja dożylna jest to rodzaj zastrzyku polegający na wprowadzeniu do żyły igły strzykawki lub wenflonu w celu podania roztworu1.

Wkłucia wykonuje się zazwyczaj w zgięciu łokciowym, rzadziej w innym miejscu ale nie jest to odstępstwem.

Dzięki zastosowaniu obwodowych cewników żylnych, możliwa jest obecnie bezpieczna infuzja:

  • leków,
  • płynów nawadniających,
  • produktów krwiopochodnych,
  • suplementów odżywczych3.

 

Medycyna ortomolekularna.

 

,,Medycyna ortomolekularna kładzie nacisk na naturalne substancje takie jak witaminy, minerały, aminokwasy, tłuszcze nienasycone i dietę w procesie zapobiegania i leczenia chorób. Alergie żywieniowe i chemiczne , bielnik i pasożyty są uważane za ważne. W razie potrzeby wykorzystuje się chelację w celu eliminacji ciężkich toksycznych metali . Jestem zwłaszcza zainteresowany użyciem mega dawek witamin C, zarówno doustnie jak i dożylnie.”  17

dr Robert F. Cathart

 

Witamina C

Witamina C jest najbardziej znaną i popularną witaminą o wielokierunkowym działaniu na organizm człowieka. Witamina C bierze udział w wielu niezwykle ważnych reakcjach i przemianach, stymulując rożne procesy biochemiczne w organizmie5. Zapasy witaminy C w organizmie są niewielkie6. Największe jej ilości znajdują się w organach odznaczających się wysoką aktywnością metaboliczną: nadnerczach, mózgu, wątrobie, gruczołach śluzowych, trzustce oraz płucach. Witamina C jest najbardziej znanym antyoksydantem. Dzięki właściwościom przeciwutleniającym witamina ta pełni ochronną rolę w chorobach serca i naczyń krwionośnych8. Potwierdzono, że antyoksydanty, w tym witamina C, pełnią ochronną rolę w chorobie wieńcowej serca i chorób sercowo -naczyniowych. Dzięki zdolnościom antyoksydacyjnym kwas askorbinowy chroni komórki organizmu przed stresem oksydacyjnym8.

Dzięki silnym zdolnościom antyoksydacyjnym witamina C „wymiata” wolne rodniki, zmniejszając ilość uszkodzeń na poziomie DNA, ale również uszkodzeń białek i lipidów, obniżając tym samym ryzyko rozwoju nowotworów, zwłaszcza żołądka i przełyku10.

Witamina C jest również ważna dla prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego, gdyż uczestniczy w procesach immunomodulacyjnych zwiększa (in vivo) odporność poprzez aktywność komórek NK (natural killer), a także aktywność limfocytów B i T, które oprócz zwalczania patogenów eliminują również komórki nowotworowe11.

Biologiczne funkcje witaminy C:

  • bierze udział w syntezie hormonów i transmiterów12
  • współdziała z hydroksylazami uczestniczącymi w przemianach steroidów, tłuszczów (np. cholesterolu do kwasów żółciowych) i niektórych leków5
  • zwiększa przyswajanie żelaza niehemowego oraz wapnia – kwas askorbinowy redukuje żelazo(III) do żelaza(II)5
  • jest niezbędna w przebiegu prawidłowej oksydatywnej degradacji tyrozyny5
  • regeneruje tokoferol z jego postaci wolnorodnikowej6
  • bierze udział w biosyntezie karnityny5
  • bierze udział w odbudowie tkanek podczas gojenia się ran13
  • reguluje ciśnienie tętnicze13
  • pomaga w utrzymaniu zdrowych dziąseł13
  • obniża stężenie glukozy we krwi w stanach hiperglikemii13
  • oraz obniża poziomu cukru we krwi na czczo u chorych na cukrzycę14

Zwiększone zapotrzebowanie na witaminę C występuje u:

  • u osób z nadciśnieniem tętniczym,
  • palących papierosy
  • alkoholików,
  • diabetyków,
  • kobiet w ciąży i karmiących,
  • u ludzi stosujących pewne leki i będących pod wpływem ciągłego stresu12.
  • alergików

Hipowitaminoza witaminy C może objawiać się:

  • osłabieniem organizmu,
  • zwiększoną podatnością na infekcje i zmęczenie,
  • zmniejszeniem wydolności fizycznej,
  • pogorszeniem gojenia się ran,
  • krwawieniem dziąseł,
  • zaburzeniami w tworzeniu kolagenu

 

Długotrwałe niedobory witaminy C potęgować mogą powstawanie zmian aterogennych, nowotworowych oraz miażdżycowych, a także podwyższać ciśnienie tętnicze krwi15. 

Zapotrzebowanie na witaminę C wzrasta przy ciężkim, długotrwałym wysiłku fizycznym, podczas wymiotów, braku łaknienia oraz zaburzeń czynności jelit13.

 

Komitet RDA w swoim raporcie stwierdza, że wysokie dawki witaminy C nie powodują:

  • kamieni nerkowych,
  • nadmiernego kumulowania jonów żelaza,
  • obniżanie poziomu witaminy B12 i jonów miedzi,
  • zwiększenie zapotrzebowania na tlen,
  • wtórego szkorbutu,
  • efektu utleniającego,
  • erozji szkliwa na zębach,
  • reakcji alergicznych16.

 

„…Na podstawie mojego ponad 14 letniego doświadczenia z ponad 11 000 pacjentów mogę powiedzieć, że moje obserwacje wskazują na to, że […] osoba, która toleruje podanie doustne 10 do 15 g witaminy C w ciągu 24 godzin, kiedy jest zdrowa, może tolerować 30 do 60g jeśli cierpi na zwykłe przeziębienie, 100g przy ciężkim przeziębieniu, 150g przy grypie i 200g w przypadku mononukleozy lub np. wirusowego zapalenia płuc. Symptomy kliniczne w tych i innych przypadkach są znacznie złagodzone tylko wtedy, kiedy zastosowane są „podprogowe” dawki witaminy C (tzn. ilość, która prawie, ale nie całkiem, spowoduje biegunkę)…”

dr Robert F. Cathcart

 

Dr Robert Cathcart, ekspert w dziedzinie leczenia witaminą C, leczący kilkanaście tysięcy pacjentów, nigdy nie opisał żadnego, innego od biegunki, skutku ubocznego. Opracował on również konkretne dawki i częstotliwość ich podawania. I tak na przykład przy przeziębieniu zaleca 30-40 g/dobę w 6-10 dawkach, a w reumatoidalnym zapaleniu stawów 15-100 g/dobę w 4-15 dawkach.

W jakich nie powinniśmy stosować wlewów dożylnych z witaminy C:

  • choroby nerek,
  • hemochromatoza (rzadkie schorzenie dziedziczne, gdzie organizm magazynuje żelazo w ilościach, które są szkodliwe)
  • choroba Von Gierke (niedobór enzymu dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej) bardzo rzadkie schorzenie

 

Badania laboratoryjne przed podaniem wlewu dożylnego z witaminy C:

  • profil chemiczny osocza z elektrolitami
  • morfologia krwi
  • pełna analiza moczu
  • badania dodatkowe u pacjentów onkologicznych
  • zawartość G6PD w czerwonych krwinkach

 

Do śmiertelnej hemolizy może dojść, jeśli pacjent cierpi na niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej. Przyczyną niedoboru dehydrogenazy glukozo-6-fosforanu są mutacje genu G6PD, który posiada instrukcje dla prawidłowego wywarzania tej dehydrogenazy. Skutkiem mutacji jest zmniejszenie wytwarzania dehydrogenazy (będzie jej za mało) lub też jej nieprawidłowe działanie, co wiedzie do obniżenia aktywności NADPH i deplecji glutationu (który ma właściwości przeciwutleniające).

 

Autor: Alicja Brodowiak – Synergy Clinic

Bibliografia

  1. Stanisław Janicki, Adolf Fiebig: Farmacja stosowana, podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1998, s. 406. ISBN 83-200-2293-2.
  2. Abrahams , Atlas Anatomii |​ISBN 83-7311-775-X​|strona 141.
  3. Bienias P., Irzyk K. „Badanie obwodowego układu krążenia”, Klinika Chorób Wewnętrznych i Kardiologii WUM z Centrum Leczenia Żylnej Choroby ZakrzepowoZatorowej, Szpital Kliniczny Dzieciątka Jezus w Warszawie.
  4. Nowak R.: Natura – niedoceniane źródło kwasu askorbinowego. Post Fitoter. 2004, 1, 14–18
  5. Moszczyński P., Pyć R.: Biochemia witamin. Witaminy lipoϐilne i kwas askorbinowy. Część II. PWN, Warszawa 1999, 112–136.
  6. Żywienie człowieka. Podstawy nauki o żywieniu. Ed. J. Gawęcki. PWN, Warszawa 2010, 271–276
  7. Maćkowiak K., Torliński L.: Współczesne poglądy na rolę witaminy C w ϐizjologii i patologii człowieka. Now Lek. 2007, 76 (4), 349–356.
  8. Zhang P. Y., Xu X., Li X. C.: Cardiovascular diseases: oxidative damage and antioxidant protection. Eur Rev Med Pharmacol Sci. 2014, 18 (20), 3091–3096.
  9. Farbstein D., Kozak -Blickstein A., Levy A. P.: Antioxidant vitamins and their use in preventing cardiovascular disease. Molecules. 2010, 15 (11), 8098–8110.
  10. Grajek W.: Rola przeciwutleniaczy w zmniejszaniu ryzyka wystąpienia nowotworów i chorób układu krążenia. Żywność Nauk. Technologia. Jakość. 2004, 1 (38), 3–11.
  11. Szymańska -Pasternak J., Janicka A., Bober J.: Witamina C jako oręż w walce z rakiem. Onkol Prakt Klin. 2014, 7 (1), 9–23.
  12. Żywienie człowieka. Podstawy nauki o żywieniu. Ed. J. Gawęcki. PWN, Warszawa 2010, 271–276.

 

Leave A Comment

CommentLuv badge

Obserwuj nas na: